KRIOTERAPIA

Inaczej leczenie zimnem, polega na chwilowym obniżeniu temperatury tkanek ciała pod wpływem działania czynnika chłodzącego. W praktyce do tego celu stosuje się najczęściej opary ciekłego azotu. Temperatura gazu u wylotu z dyszy może wynosić od -196˚C do -160 ˚C.

Reakcją na obniżenie temperatury jest zwężenie naczyń krwionośnych powierzchniowych i rozszerzenie naczyń krwionośnych głęboko usytuowanych w tkance. Efektem zabiegu jest ukrwienie tkanek głębokich. Zwiększony przepływ krwi wewnątrz tkanki powoduje długotrwałe ogrzanie wybranego fragmentu ciała, bardziej korzystne niż ogrzanie energią cieplną z zewnątrz. Po kilku godzinach zmniejszają sie obrzęki chłodzonych tkanek, poprawia się też przepływ i oczyszczanie chłonki w układzie limfatycznym. Zastosowanie skrajnie niskich temperatur w krótkim czasie pozwala skrócić czas zabiegu i osiągnąć lepszy efekt terapeutyczny.